گل بگفتا ها و رفتا گاه گاه دیده بگشوده فی المقامات الکبریا
تسبح الجاوید ای گل مردی و باقی مانده ای بس که مستی تو بکردی در زمین
پندِ پیران می گوید این تا بیاموزند زین بی ادب، بی هنر، بی عقل ها
من 1 و مستیم نی است از خُم 1 مستم تا جهان هست نیست نیم
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم آبان ۱۳۹۶ساعت 21:40  توسط مُخاژِه |